Γαλάζια Αυτοκάθαρση. 'Εχει να γίνει ... του "ΟPA"!

Υποψιάζομαι πως ο κ. Σαμαράς θα ψιθυρίζει, πολύ συχνά τώρα τελευταία, τους στίχους του κ. Μιχάλη Κακογιάννη – κοίτα ρε που κάνει ρήμα με το Μπακογιάννη (!) – έστω κι ελαφρώς παραποιημένους: «εφτά τραγούδια θα σου πω, για να διαλέξεις το σκοπό, / για να μου πεις, για να σου πω το “ Άει… στο καλό!”.

Παρ’ ό,τι δεν είμαι ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας, έχω όλη την καλή διάθεση να τον βοηθήσω να βρει αυτόν τον σκοπό, για να ξεπεράσει το δίλλημα του κι έτσι να προχωρήσει την αυτοκάθαρση – για κάθαρση ούτε κουβέντα, βέβαια – στο κόμμα του (;).

Ομολογουμένως, είμαστε πολύ τυχεροί και οι δυο!

Ούτε εκείνος θα χρειαστεί να περιμένει για πολύ, ούτε εγώ να ψάχνω επί πολύ.

Ας είναι καλά η αγαπημένη μας ΕΡΤ, που μας πρόσφερε έτοιμα στη γιουροβιζιονική πιατέλα τα εφτά εξαίρετα τραγούδια, τα οποία εκπροσώπησαν με τον καλύτερο τρόπο όλες τις σύγχρονες τάσεις – ακόμη και αυτού του εμετού – κι έφεραν σε δύσκολη θέση την επιτροπή.

Λοιπόν, μέσα σε αυτή τη μουσική πανδαισία ξεχώρησε ένα τραγούδι, του οποίου οι στίχοι ανταποκρίνονται ταμάμ στις προθέσεις του κ. Σαμαρά σχετικά με την ανανέωση του κόμματος του.

Πολύ καλά καταλάβατε είναι το “OPA”! Το τραγούδι, που σύμφωνα με το τελευταίο τεύχος της ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ, έχει άρωμα από Ελλάδα. Όχι παίζουμε!

Διαβάστε παρακαλώ με προσοχή τους στίχους του εν λόγω τραγουδιού – οι οποίοι ανήκουν στον κ. Γιάννη Αντωνίου – και είμαι σίγουρος ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου.

« Έκαψα το χτες νύχτες μου παλιές / θρύψαλα οι αναμνήσεις έγιναν κι αυτές / Λύπες και φωνές άδικες ευχές / Κι άφησα σε μια γωνιά ανοιχτές πληγές / Έκαψα το χτες νύχτες μου παλιές / Όνειρα και εφιάλτες ρίχνω στις φωτιές / Δάκρυα καυτά ψέματα πολλά / μοιάζουν σαν βουβή ταινία που δεν βλέπω πια
Opa – βάζω μια φωτιά / Σ’ όλα τα παλιά / Όλα θα τα αλλάξω – opa / Και θα το φωνάξω – opa / Περασμένα ξεχασμένα κι όλα από την αρχή ξανά – opa
Έκαψα το χθες νύχτες μου παλιές / Κι από το μηδέν αρχίζω όσο κι αν δεν θες / Δάκρυα καυτά ψέματα πολλά / Πλήρωσα όσα χρωστούσα και τα δανεικά – opa»

Η στήλη – πάντοτε τολμηρή και ρηξικέλευθη – προτείνει στον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, όπως χρησιμοποιήσει το εν λόγω έθνικ άσμα σαν νέο ύμνο, για το καινούργιο του κόμμα, όταν με το καλό ολοκληρωθεί η αναπαλαίωση του.

Φιλαράκια (friends), το έχουμε ξαναπεί και στο παρελθόν: δεν θέλουμε «ΟΥ».

Η Δεσποινίς Τζούλια κι Εμείς

Ομολογώ - με κάποιο ίχνος ντροπής, είναι η αλήθεια – ότι δεν είδα το διαβόητο DVD. Ντροπή, όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά γιατί τολμάω να διατηρώ blog, χωρίς να φροντίζω να ενημερώνομαι πάνω στην καυτή – κυριολεκτικά και μεταφορικά – ελληνική πραγματικότητα.

Όχι από σεμνοτυφία ή έλλειψη σεξουαλικού ενδιαφέροντος – μιας και βρίσκομαι από την άλλη πλευρά του λόφου, την ημιφωτισμένη – ή ακόμη-ακόμη από τσιγκουνιά.

Εξάλλου, ποιος θυσιάζει την αυτοϊκανοποίηση των φαντασιώσεων του και την επίδειξη της χριστιανικής ηθικής του για 20 ψωρο-ευρώ!

Είναι μια πάγια τακτική μου να μη συμμετέχω “στην κοπή του κιμά ενώπιον του πελάτη”. Τουλάχιστον όσο περνάει από το χέρι μου. Αν κι αυτό είναι πολύ δύσκολο να το καταφέρει κανείς, μιας που η διαδικασία της σφαγής και της εκδοράς των θυμάτων – κατά προτίμηση αυτών που εκτρέφουν με μεγάλη φροντίδα οι κτηνοτροφικές ομάδες της τηλοψίας – πραγματοποιούνται live, προς τέρψιν τόσον του φιλοθεάμονος κοινού όσο και της ικανοποιήσεως των καναλαρχών: «Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη και τα έχουμε ανάγκη σε τούτους τους δύσκολους καιρού, που έχουν καθίσει οι διαφημίσεις – είναι και ο αθέμιτος ανταγωνισμός της κρατικής τηλεόρασης πάνω σε αυτόν τον τομέα, προς τούτο και η μάνητα απέναντί της - κι’ επιπροσθέτως το φρενάρισμα των δημοσίων έργων».

Είδα ένα μικρό απόσπασμα από την εκπομπή “Αξίζει να το δεις”.
Ήταν σ’ εκείνο το σημείο που η κ. Τζούλια Αλεξανδράτου δηλώνει πάνω κάτω – δεν έχω συγκρατήσει αυτούσια τα λόγια της - ότι, «όσο κατακριτέα είναι η πράξη της, άλλο τόσο κατακριτέα είναι και η σπουδή του κόσμου να προμηθευτεί το DVD καταβάλλοντας 20 ευρώ, σε εποχές οικονομικής κρίσης”.

Να λοιπόν που η... "πλατίνα" δεν είναι και τόσο κρετίνα, όσο ισχυρίζονται κάποιοι - ειδικά κάποιες που αγνοούν παντελώς τον μύθο του Αισώπου, για την αλεπού και τα κρεμαστάρια!

Είχε δικαιώσει απόλυτα την επιλογή μου να μην υποκύψω σε αυτήν την αγελαία συμπεριφορά, που μόνο επίγνωση της κρισιμότητας της καταστάσεως – ανατροπή εργασιακών σχέσεων και ασφαλιστικού – δεν καταδεικνύει.

Αγαπητή Τζούλια, σ’ ευχαριστώ για το... μαθηματάκι.

Μύθος η αλλαγή στάσης της κοινωνίας απέναντι στην ομοφυλοφιλία

Πριν προχωρήσω στην ανάπτυξη του θέματος της παρούσας ανάρτησης - την οποία ειρήσθω εν παρόδω αφιερώνω, με πολύ εκτίμηση, σε όλους εκείνους που έχουν την αφέλεια να πιστεύουν στην αλλαγή στάσης της κοινωνίας απέναντι στην ομοφυλοφιλία – θα ήθελα να διευκρινίσω ότι, αποφεύγω συστηματικά να ασχολούμαι με το θέμα αυτό, γιατί, εκ των πραγμάτων, δεν θα ήμουν απόλυτα αντικειμενικός.
Δυστυχώς, όμως, κάποιες φορές δεν είναι δυνατόν να επιβάλλει κάποιος στον εαυτό του εκούσια αφωνία, όταν μάλιστα δεν πιστεύει καθόλου στην άκρως ύποπτη ρήση: «Η σιωπή είναι χρυσός».
Αφορμή, λοιπόν, για την παρούσα ανάρτηση το παρακάτω σχόλιο του κ. Στέφανου Κασιμάτη, στη μόνιμη στήλη του, στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής 7 Μαρτίου 2010, με αφορμή την επιστολή του Πειραιώς Σεραφείμ στην βασίλισσα της Βρετανίας

Το πυρ το εξώτερον

«Αμείλικτος και ανοικτίρμων ο Πειραιώς Σεραφείμ με τον Έλτον Τζον! Πληροφορήθηκε κάποιες απόψεις του Έλτον Τζον περί του προσώπου του Ιησού – απόψεις ανάλογης σοβαρότητας με την προσωπικότητα και τις ενδυματολογικές προτιμήσεις του Βρετανού μουσικού* - και με επιστολή του προς τη βασίλισσα της Βρετανίας ζητεί να του αφαιρέσει τον τίτλο του ιππότη. Να φύγει, δηλαδή το “sir” μπροστά από το όνομα του Έλτον Τζον. Τώρα η Ελισάβετ, που οπωσδήποτε θα έχει μελετήσει εμβριθώς την επιστολή του σεβασμιωτάτου, είναι πολύ πιθανόν να ακολουθήσει την προτροπή που διατυπώνεται σε αυτήν. Γιατί τόση σκληρότης όμως; Θα μπορούσε ο μητροπολίτης Πειραιώς, σύμφωνα με το πνεύμα της χριστιανικής αγάπης που τη διέπει, να είχε εισηγηθεί επιεικέστερη τιμωρία. Να αντικατασταθεί, λόγου χάριν, το “sir” του Έλτον Τζον με το “dame”. Θα άρεσε και στον ίδιο τον καλλιτέχνη.*

Το εν λόγω σχόλιο του δημοσιογράφου, το οποίον στρέφεται κατά του διάσημου βρετανού μουσικού, μου έφερε στο νου ένα μικρό, αλλά πολύ σημαντικό απόσπασμα από το έργο του Christopher Isherwood: “ Ένας Άνδρας Μόνος”.
Στο απόσπασμα αυτό – το οποίο σας παραθέτω παρακάτω – περιγράφεται με το γνωστό βρετανικό ύφος η επικρατούσα αντίληψη της κοινωνίας απέναντι στην ομοφυλοφιλία, καταρρίπτοντας, έτσι, το μύθο της αποδοχής.

*«Η κ. Στρανκ, ωστόσο – ο Τζώρτζ νοιώθει βέβαιος γι΄αυτό – τολμάει να διαφορίζεται ελαφρά από το σύζυγό της: ακολουθεί τη νέα αντίληψη περί ανοχής, την τεχνική της εκμηδένισης με ήπια μέσα. Επιστρατεύει το βιβλίο της ψυχολογίας – κεριά και λιβάνια δεν είναι πια αναγκαία – και διαβάζοντας το με γλυκιά τραγουδιστή φωνή, προχωρεί στον εξορκισμό της ακατανόμαστης ιδιότητας του Τζώρτζ. Δεν υπάρχει λόγος ν΄αηδιάζει κανείς, λέει με τη μελωδική φωνή της, δεν υπάρχει λόγος για καταδίκη…»
«…Εδώ έχουμε να κάνουμε μ΄ένα απροσάρμοστο πλάσμα, άξιο οίκτου μάλλον παρά καταδίκης. Ορισμένες περιπτώσεις, αν τις αντιληφθούμε αρκετά νωρίς, επιδέχονται πιθανόν θεραπεία. Όσο για τις υπόλοιπες, δεν γίνεται τίποτα: κι είναι στ΄αλήθεια κρίμα, ιδίως όταν πρόκειται – πράγμα που πρέπει να παραδεχτούμε συμβαίνει συχνά – για πραγματικά αξιόλογους ανθρώπους, ανθρώπους που θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά στην κοινωνία. (Ακόμη κι όταν οι άνθρωποι αυτοί είναι, παρ΄όλα αυτά, μεγαλοφυίες, τ΄αριστουργήματα τους είναι αμετάκλητα διεστραμένα.) Ας έχουμε λοιπόν κατανόηση κι ας μην ξεχνάμε ότι στο κάτω κάτω και οι Έλληνες ήταν έτσι (αν και το πράγμα διαφέρει λιγάκι, γιατί εκείνοι ήταν ειδωλολάτρες και όχι νευρωσικοί). Ας προχωρήσουμε μάλιστα ακόμη περισσότερο κι ας πούμε ότι αυτή μορφή σχέσης μπορεί μερικές φορές να είναι σχεδόν ωραία, ιδιαίτερα όταν το ένα από τα δύο μέρη είναι ήδη πεθαμένο ή, ακόμη καλύτερα και τα δύο…»

Για όσους διατηρούν ακόμη κάποιες αμφιβολίες, τους παραπέμπω στο δημοφιλές σποτάκι της εταιρείας τηλεφωνικού καταλόγου, που ξέθαψε τον κινηματογραφικό “Φίφη”, που ακούει πλέον στο όνομα “Λέλος”!

Βλέπεις οι καρικατούρες πάντα είχαν πέραση στη κοινωνία των ηρώων του Θεάτρου Σκιών!

* ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΙΣΕΡΓΟΥΝΤ : “ Ένας Άνδρας Μόνος”. Μετάφραση ΛΟΥΚΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΙΠΟΥΛΟΣ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

" ZITO I 'ELLAS "

Σκίτσο του κ. ΗΛΙΑ ΜΑΚΡΗ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Πέμπτη 11/03/2010

Χαράς ευαγγέλια για τους Έλληνες πολίτες! Θα μπορούν εφεξής να ταξιδεύουν στις Η.Π.Α. χωρίς να προβαίνουν στην έκδοση βίζας.

Μετά τις αόριστες υποσχέσεις, τις κενές παρηγορητικές κουβέντες και τα άσκοπα ευχολόγια από τους Ευρωπαίους εταίρους – τρομάρα μας -, το γεγονός αυτό καθ’ εαυτό δημιούργησε ένα κλίμα ευφορίας στους Έλληνες πολίτες. Δικαιολογημένa, άλλωστε, αφού με αυτή τη διευκόλυνση που παρεχώρησε ο πλανητάρχης, θα μπορούν , χωρίς γραφειοκρατικές ταλαιπωρίες, να επισκέπτονται “Το Μεγάλο Μήλο”, για την καλλιτεχνική τους ενημέρωση και το shopping therapy τους! (Ανοίγει παρένθεση .Πάντοτε την είχαμε αυτή την “πετριά” οι Έλληνες, να θεωρούμε την εκπλήρωση αυτονόητων καταστάσεων ως κατάκτηση. Κλείνει η παρένθεση.)

Εκείνη, βέβαια, η ενέργεια του κ. Ομπάμα που με έκανε ιδιαίτερα υπερήφανο – ακόμη η τρίχα έχει παραμείνει κάγκελο – ήταν η ζητωκραυγή του για την Ελλάδα, στο πέρας των δηλώσεων του.

Βέβαια δεν μάθαμε – αλλά έτσι κι’ αλλιώς, ούτε πρόκειται να μάθουμε ποτέ – τι ανταλλάγματα ζήτησε ο πλανητάρχης για την κατάργηση της βίζας και τη ζητωκραυγή του.

Πιστεύω, ότι δεν μας ζήτησε να του δώσουμε και κ...ο, γιατί «ουκ αν λάβει παρά του μη έχοντος»

Αυτόν τον έχουν καπαρώσει οι… Βρυξελλιώτες!

Ο Έλτον Τζον κόκκινο πανί για τον ελληνορθόδοξο φονταμενταλισμό!

<<Όχι πια "σερ" ο Έλτον Τζον>>*

Επιστολή Σεραφείμ στη βασίλισσα Ελισάβετ

Επιστολή διαμαρτυρίας στη βασίλισσα της Αγγλίας, με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του τραγουδιστή Ελτον Τζον ο οποίος σε συνέντευξή του ισχυρίστηκε ότι «ο Χριστός ήταν ένας έξυπνος ομοφυλόφιλος», απέστειλε ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ. Ο κ. Σεραφείμ, μάλιστα, καλεί όλους τους πιστούς να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους τόσο στη βασίλισσα Ελισάβετ όσο και στις διπλωματικές αρχές της Μ. Βρετανίας στην Ελλάδα. «Θεωρώ επιβεβλημένο καθήκον μου να απευθυνθώ προς τη μεγαλειότητά σας με τη διπλή ιδιότητά σας του ανωτάτου άρχοντος της Μ. Βρετανίας και της αρχηγού δύο χριστιανικών ομολογιών. Θα έχετε ασφαλώς λάβει γνώση για τις απαράδεκτες και ανιστόρητες, ιταμές, παράλογες και αποκρουστικές δηλώσεις τού πολύ γνωστού υπηκόου σας συνθέτη και μουσικού Elton John, τον οποίο έχετε τιμήσει με τίτλο ευγενείας», αναφέρει στην επιστολή του προς τη βασίλισσα Ελισάβετ ο κ. Σεραφείμ, ο οποίος επικρίνει τον Βρετανό τραγουδιστή γιατί προσέβαλε το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. «Πιστεύω λοιπόν ότι κατόπιν αυτής της αισχρής και προκλητικής συμπεριφοράς του συγκεκριμένου […] η παγκόσμια χριστιανική κοινότητα αναμένει από την εξαίρετη και ευαίσθητη μεγαλειότητά σας τουλάχιστον να εκφράσει τη σαφή αποδοκιμασία της ενεργούσα το αυτονόητο, δηλαδή να τον αποστερήσει από τον ιδιαίτερο τίτλο τιμής που αναξίως πλέον φέρει, εφόσον με τέτοια αμετροέπεια προσέβαλε με την ανθρώπινη αντίληψη το υπέρτατο πρόσωπο λατρείας όλου του χριστιανικού κόσμου». Ταυτόχρονα ο Πειραιώς Σεραφείμ απέστειλε ανάλογη επιστολή και στον Βρετανό πρέσβη στην Αθήνα κ. Ντέιβιντ Λάντσμαν. «Αισθανθήκαμε βαθύτατο πόνο και πολλή πικρία για τη βάναυση και αποκρουστική δήλωση του γνωστού υπηκόου σας, συνθέτη και μουσικού Elton John», σημειώνει μεταξύ άλλων ο κ. Σεραφείμ.

Τον σχολιασμό των αφήνω στα χέρια ή ακόμα καλύτερα στα... νύχια των Άγγλων δημοσιογράφων. Προβλέπεται νέο σύστριγγλο με πρωταγώνιστρια και πάλι τη χώρα μας

Πηγή: "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

" ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ "!!!

*"Εδώ ελεύθεραι ακόμη Αθήναι...
Έλληνες! Οι Γερμανοί εισβολής ευρίσκονται εις τα πρόθυρα των Αθηνών.
Αδέλφια! Κρατήστε καλά μέσα στην ψυχή σας το πνεύμα του μετώπου.
Ο εισβολέας εισέρχεται με όλας τας προφυλάξεις εις την έρημον πόλιν με τα κατάκλειστα σπίτια.
Έλληνες! Ψηλά τις καρδιές."

-Σας ευχαριστούμε πολύ κ. OLLI REHN. Το ίδιο ευχόμαστε και σε σας!

*Οι τελευταίες ελεύθερες φράσεις που μεταδόθηκαν από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών, κατά την ημέρα εισόδου (27 Απριλίου 1941) των Γερμανών κατακτητών στην πόλη της Αθήνας. Την εκφώνηση έκανε ο Κωνσταντίνος Σταυρόπουλος.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική

Συμφωνίες Κυρίων. Παραφωνίες Λαού

Το αλισβερίσι – διαπραγματεύσεις καλούνται στη διπλωματική γλώσσα – ανάμεσα στα συνεταιράκια της Ευρωπαϊκής Ε(ξουθέ)νωσης συνεχίζονται.
Φαίνεται, πως δυσκολεύονται να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με το ύψος των λύτρων, που πρέπει να καταβληθούν – εκατέρωθεν – για την υποτιθέμενη απελευθέρωση του ομήρου, που φυσικά δεν είναι άλλος από τον Έλληνα ασθενή, κάτοικο του νότιου προτεκτοράτου της Κομισιόν, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Κεντρικής Τράπεζας των Βρυξελλών.
Πιστεύω ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα… αρμενίζουν γαλλικές φρεγάτες και θα υπερίπτανται σε χαμηλό ύψος – προς εκφοβισμό – γερμανικά μαχητικά αεροσκάφη.
Σύμφωνα, πάντως με δημοσιογραφικές πληροφορίες οσονούπω “κλειδώνουν” τα μέτρα που θα λάβει η ελληνική κυβέρνηση. Δηλαδή, στην ουσία, μάλλον ο Έλληνας πολίτης καθίσταται έγκλειστος και μάλιστα για αόριστο χρονικό διάστημα.
Βέβαια, 6 στους 10 νέο-έλληνες – οι οποίοι εκφράζουν την ιδανική κοινωνία του κ. Πάγκαλου (από συνέντευξή του στην “ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ”,της 14ης Φεβρουαρίου) - όπως ισχυρίζονται οι δημοσκόποι, συμφωνούν, ελαφρά τη καρδία, να προχωρήσει η κυβέρνηση στη λήψη των μέτρων που επιβάλλει η “Ευρώπη των Πολιτών”, με τους 80.000.000 ανέργους.
Μία αψυχολόγητη κίνηση μιας όχι και τόσο ευκαταφρόνητης από ποσοτικής πλευράς μερίδας του ελληνικού λαού, που στην ουσία καταργεί κεκτημένα δικαιώματα, που κέρδισε μέσα από κοινωνικούς αγώνες και «δεν τα άρπαξε εκμεταλλευόμενος το φαύλο πελατειακό πολιτικό σύστημα του παρελθόντος” – από την ίδια συνέντευξη. Είναι να μη πάρει ο Θόδωρος το δίκανο στα χέρια του -, υποβαθμίζει την ποιότητα της ζωής του και υποθηκεύει το μέλλον των παιδιών του.
Την όποια κρίση αυτών των “εχέφρονων πολιτών” την παραπέμπω στους μεστούς στίχους του κ. Μάνου Ελευθερίου.

«Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά / να την ξεμοναχιάσει μες στη νύχτα; / ουρλιάζουν και σφυρίζουν φορτηγά / σαν ψάρι μ΄έχουν πιάσει μες στα δίχτυα
Για κάποιον μες στον κόσμο ειν΄αργά / ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά;
Ποιος τη ζωή μου, ποιος παραφυλά / στου κόσμου τα στενά ποιος σημαδεύει; / που πήγε αυτός που ξέρει να μιλά / που ξέρει πιο πολύ και να πιστεύει;