Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012

The day after ...



The day after,  τα μελτέμια καλά κρατούν. Φροντίζουν να κρατιέται ο ορίζοντας καθαρός. Αντίθετα, με τον άλλο, τον πολιτικό, που χρήζει δραστικών μέτρων, για να απαλλαγεί από την ρύπανση που προκαλούν  οι αναθυμιάσεις  του αρρωστημένου μικροκομματισμού της μεταπολίτευσης.
The day after, το αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης μπορεί να χαρακτηριστεί σε ελεύθερη απόδοση με τον τίτλο του γιουροβιζιονικού άσματος: «Λίγο κρασί, λίγη θάλασσα και το αγόρι μου»!
The day after, βρίσκει  αρκετούς  Έλληνες  (πτωχούς τω χρήματι, αλλά με πλούσια αποθέματα χιούμορ) με ζωγραφισμένο, ακόμη, στο στόμα τους το ειρωνικό ανθυπομειδίαμα, όπως αυτό της Χιώτισσας Κόρης (φωτό) από τα χτεσινά εκλογικά καραγκιοζιλίκια.
The day after,  διαπιστώσαμε για μια ακόμη φορά ότι ο Έλληνας ψηφοφόρος προτιμά την light μορφή της Αριστεράς.  Τον ΣΥΡΙΖΑ με τα 2% λιπαρά, την ΔΗΜΑΡ με τα 0%, εγκαταλείποντας το “full fat” ΚΚΕ στα ράφια της  πολιτικής υπεραγοράς.  Έγινε και ο Έλληνας fitness victim μετά την ένταξη του στο life style!
The day after, μας μένει ως ανάμνηση το αυτογκόλ  του εκλογικού σώματος  με την ψήφο του καθώς και η ανούσια λογόρροια τόσον των υποψηφίων όσο και των δημοσιογράφων στα τηλεοπτικά πάνελ των εκλογών.
The day after, παρατηρούμε το δράμα του κ. Γ. Καρατζαφέρη  που έμεινε χέρι-χέρι με τις χούφτες του. Και αυτό του κραταιού πράσινου κινήματος που έμεινε η σκιά του εαυτού του (σκέτη φωτοτυπία!)
The day after, μένει ακόμη χαραγμένη στα μάτια μας η εικόνα των τριών «κυρίων» (εκπροσώπων της Λαϊκής Δεξιάς ή ακροδεξιάς, διαλέγετε και παίρνετε) πίσω από το γύψινο όρνεο, που θυμίζει έντονα διαφήμιση συνοικιακού εργαστήριου  γυψοπλαστικής.
The day after,  αναρωτιόμαστε αν έπρεπε να χάσουμε δυο μήνες και να σπαταλήσουμε κάτι δισεκατομμύρια, για δύο εκλογικές αναμετρήσεις μόνο και μόνο για να επιλεγεί στο τέλος   προσωπικότητα κοινής αποδοχής, λόγω «δυσκοιλιότητας» των αρχηγών (;) των κομμάτων.
The day after, θα ξαναζήσουμε τις βίζιτες των πολιτικών στο Προεδρικό Μέγαρο (στην πραγματικότητα έχουν καταντήσει σαν τις επαναλήψεις του «Καφέ της Χαράς στον ΑΝΤ1, ένα πράγμα) τις   εθιμοτυπικές χειραψίες με τον κ. Παπούλια, τα prêt a porter χαμόγελα προς τους φωτορεπόρτες και την υπόδειξη προς τον επισκέπτη του πολύ γνωστού μας δερμάτινου καναπέ. Καλημέρα θλίψη!
The day after, ο «αντι-μνημονιακός» αγώνας τώρα δικαιώνεται,  με την  συμφωνία των κ.κ Σαμαρά-Βενιζέλου για σχηματισμό κυβέρνησης!!!
The day after and after and … οι HELLENES ακόμη τρίβουν και (κατά πως φαίνεται) ακόμη θα τρίβουν στο Βιλα-μπάχαλο, μήπως και φύγουν οι «λίγδες».  Καλή Τύχη σε όλους μας.

Τετάρτη 30 Μαΐου 2012

Υποθήκες της Ιστορίας



Συνδρομή στην Ιστορία

Στην  Εκκλησία, στο Βουλευτήριο, στην Πνύκα,
πουλούν κι αγοράζουν. Απλωμένες πραμάτειες
απάνω στο χώμα που άγιασε το αίμα
του Παιδιού με την Φυσαρμόνικα.
Παγιδευμένο σέρνουνε, προπηλακίζουν, σπρώχνουν
γδύνουν από τη μοίρα του το κορμί της Ελλάδας
οι μεταπράτες.
                              Γραμματείς, Φαρισαίοι
Αυλικοί και Αλλότριοι
που μυρίζουν πετρέλαιο κ’ αίμα καμένων
βρεφών και γερόντων, ρυπαίνουν αυτόν
τον αιώνιο τύμβο, αυτόν το σταυρό -
πουλούν κι αγοράζουν. Στήνουν
παγίδες στον άγγελο της Ειρήνης,
στην Άπτερη Νίκη, αντιστρέφουν το νόμο,
απατούν τον περιούσιο λαό της οδύνης,
εκπορνεύουν την αρετή κι αν εσύ
αποστρέψεις το πρόσωπο, τότε δεν είσαι
ποιητής ή πολίτης αλλά ύποπτος όπως
η Αντιγόνη κ’ οι νόμοι της.
                                                    Αλλά πως
ν’ αρνηθεί κανείς την αλήθεια,
την τιμή να τιμήσει τη γη που στο γάλα
και στο φως της οφείλει την καρδιά
και το πνεύμα του; Πώς να σιωπήσεις
ή να πεις ψέματα όταν γνωρίζεις
πως σε ανακρίνει η ιστορία;
                                                       Οργή
αναθρώσκουν τα πάτρια κόκκαλα.
Τι γυρεύουν αυτοί μες στο χώρο της εύνοιας
των θεών; Πως μπορούν αυτοί νάχουν του ήλιου
τους υπηκόους υπηκόους; Ας τους δείξουμε πως
όλα αυτά τα ομιλούντα απολλώνια βουνά
κι όλα αυτά τα μνημεία κι’  αυτές οι κολώνες,
όπου ακούγεται ο ήλιος ρέοντας μες
στις γλυπτές τους πτυχές, δεν έμειναν μόνα τους.

*ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ: ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ




Σάββατο 5 Μαΐου 2012

Προεκλογική κομματική κουζίνα


Σήμερα, παραμονή εκλογών, η παρούσα ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης θα σας προσφέρει μία εύκολη και ανέξοδη συνταγή για «Έθνος soufflé».
Τρώγεται κατά παράδοση εκάστη προεκλογική περίοδο. Όπως είναι φυσικό τα υλικά και ο τρόπος παρασκευής του διαφέρει από  κομματική κουζίνα σε κομματική κουζίνα.
Στην προκειμένη περίπτωση θα ακολουθήσουμε τη συνταγή του κόμματος των νεοφιλελευθέρων, στο οποίον όπως πολύ καλώς γνωρίζεται όλοι, ηγείται ο κ. Αντώνης Σαμαράς.

ΥΛΙΚΑ & ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ:

Σε ένα πυρίμαχο σκεύος, κατά προτίμηση διαφανές, για να έχουμε και την οπτική ικανοποίηση, τοποθετούμε τα κάτωθι υλικά με απόλυτη ακρίβεια στη σειρά, για να μη μας «κάτσει» το “soufflé” και πάει χαμένος ο κόπος:
1.-Μία στρώση αρχαίων ημών προγόνων (φιλοσόφων, ποιητών, στρατηλατών κ.λ.π.)
2.-Μία στρώση από βυζαντινή μεγαλοπρέπεια, με μία πρέζα μεγαλοϊδεατισμού (Ναός της του Θεού Σοφίας).
3.-Μία στρώση από κανα  δυο ήρωες του 1821 (αποφεύγουμε να χρησιμοποιήσουμε περισσότερους, για να μη βαρύνουμε το παρασκεύασμα και μας κάτσει στο στομάχι σαν μπαρουτόβολο).
4.-Μία στρώση από εθνάρχες (για την ακρίβεια δύο όλοι κι όλοι, ο Ελευθέριος Βενιζέλος  και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.(Από τον δεύτερο εθνάρχη προσθέτουμε λίγο παραπάνω), και
5.-Μία στρώση  προσωπικοτήτων των γραμμάτων, των τεχνών, και εκπροσώπων του ελληνικού διαφωτισμού (για μεγαλύτερη νοστιμιά μπορείτε να προσθέσετε κι ολίγον από βραβείο Νόμπελ).
Τέλος, σκεπάζουμε το όλο περιεχόμενο, περιχύνοντάς το με μία ελαφριά «μπεσαμέλ λαϊκισμού»!

Θα σας παρακαλούσα να δώσετε μεγάλη προσοχή στο ψήσιμο, διότι πολλές φορές  αυτό ειδικά το soufflé καταλήγει σε αποτυχία.
Πάντως η  παρούσα ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, σας εύχεται καλή επιτυχία και καλή σας όρεξη!

 


 

Τρίτη 6 Μαρτίου 2012

Για τη Μελίνα

Την χαρακτήρισαν «τελευταία Ελληνίδα θεά».
Λάθος. Η Μελίνα εμπεριείχε ολόκληρο το Δωδεκάθεο. Αυτό μπορούσες να το διαπιστώσεις από το εκρηκτικό ταμπεραμέντο της που το εισέπραττες ανά πάσα στιγμή και σε κάθε περίπτωση.

Την αποκαλούσαν star. Σωστό. Μόνο που η Μελίνα είχε γεννηθεί star. Δεν την διαμόρφωσε το star system. H προσωπική της ακτινοβολία και το μέγεθος της προσωπικότητας της κάλυπταν θαυμάσια τον τομέα των δημοσίων σχέσεων.

Το lifestyle στο πρόσωπο της Μελίνας είχε βρει τον απόλυτο εκφραστή του. Άλλωστε πως θα μπορούσε να συμβαίνει κάτι διαφορετικό από τη στιγμή που ήξερε πως να το υπερασπίζεται με τον δικό της μοναδικό τρόπο.

Δήλωνε Ελληνίδα. Όντως, ήταν η πλέον αυθεντική Ελληνίδα κι αυτό οφειλόταν κατά κύριο λόγο στο ότι ήταν πολίτις του Κόσμου.

Αγαπούσε με πάθος το κάθε τι και ήθελε να την αγαπούν με το ίδιο πάθος και με ακόμη περισσότερη δύναμη. Γι αυτό και μπόρεσε να αποδώσει, με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο, σε θέατρο και κινηματογράφο ηρωίδες πλασμένες από έρωτα και πάθος.

Μετά από 18 χρόνια από την ημέρα που εγκατέλειψε τον «ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ» της "Στέλλας με τα κόκκινα γάντια", εμείς, οι παντοτινοί θαυμαστές της Αλεξάνδρας ντε Λάγκο, της Μπλανς Ντιμπουά, της Φαίδρας, της Κλυταιμνήστρας και της Μήδειας, την θυμόμαστε με νοσταλγία και την αγαπάμε με την ίδια θέρμη, όπως παλιά.



Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

Στη χώρα των περιστροφών και των περιφράσεων

Τον καιρό που τα νεοκλασικά «διαμαντάκια» της Αθήνας σωριάζονταν νεκρά, χτυπημένα από τον «ιό της αντιπαροχής» δεν είδα όχι μια ανθρώπινη αλυσίδα να τα περιβάλλει, αλλά ούτε καν έναν κρίκο από αυτή.

Δεν είδα όχι ένα κερί, αλλά ούτε καν ένα ταπεινό σπαρματσέτο να δακρύζει για τη θανή τους.

Θα μου πείτε ότι τότε δεν υπήρχαν κάμερες για να καταγράψουν την υποκρισία μας.


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Θλιβερό μασκάρεμα ερειπωμένων νεοκλασικών για τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.