Η Λευκή Θεά του Αυγούστου*

 Η λευκώλενος  θεά Σελήνη με τα μικρά χρυσαφένια  φτερά και το ολόχρυσο διάδημα κάνει την εντυπωσιακή της εμφάνιση, πάνω στο άρμα της, πίσω από την οροσειρά της Δίρφης.

 

Ακροβατώντας, με το άρμα της, σε μια πυρακτωμένη από το ηλιοβασίλεμα κορυφή  της Δίρφης, κατοπτεύει τις στεριές , τις θάλασσες και τους ανθρώπους που θα ευλογήσει με το ευοίωνο φως της.

Η λευκή θεά είναι πανέτοιμη για το ταξίδι στον «απέραντο Ελληνικό ουρανό: ένα ουρανό – όπως τον περιγράφει ο Πάτρικ Λη Φέρμορ στην “MANH” του – που είναι ψηλότερος και φωτεινότερος και που μας περιβάλλει πιο πυκνά κι απλώνεται μακρύτερα στο χώρο απ’ οπουδήποτε αλλού στον κόσμο. Για τον άνθρωπο δεν είναι τρομαχτικός, αλλά φιλόξενος και ευπρόσδεκτος σ’ ένα υλικό τόσο δικό του, όσο η γη: λες κι από κάποια παραξενιά της βαρύτητας ο άνθρωπος καρφώνεται στα βράχια ή στο κατάστρωμα του καραβιού και εμποδίζεται ν’ αναληφθεί στο άπειρο».
Σιγά αλλά σταθερά όλα λούζονται στο ευμενές φως της θεάς. Το θαύμα συντελείται. Ξαφνικά, η ατμόσφαιρα γεμίζει από την επίκληση της Νόρμας προς την Λευκή Θεά.

  

 

*ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην Μαρία Κάλλας , την Divina της Όπερας, αλλά και της πραγματικής γυναίκας, που σήμερα κλείνουν 35 χρόνια από την «μετάκλησή» της  στην "Όπερα των Αγγέλων"!

Η Μαντάμ Φουκαρώ θυμάται ...

«Καλέ, πως μου διέφυγε εμένα, το γεγονός ότι σήμερα κλείνουν 38 ολόκληρα χρόνια από την “ αποκατάσταση”  της Δημοκρατίας», μονολογούσε  η γνωστή μας από παλιά Μαντάμ Φουκαρώ (το πάλαι ποτέ Ψωροκώσταινα).
«Και όχι τίποτ’ άλλο, αλλά όλο αυτόν τον καιρό είχα στο νου μου, την μεγάλη τούτη μέρα να κάνω κέϊκ καρότου, για να είμαι στο πνεύμα της εποχής που συνδυάζεται με το μαστίγιο».
«Χριστέ μου τι μέρα κι εκείνη» συνέχισε μονολογώντας  η Μαντάμ Φουκαρώ, με ανασηκωμένα τα μάτια στο ταβάνι, λες και παρακολουθούσε επετειακό ντοκιμαντέρ από την κρατική τηλεόραση. «Τα συλλογίζομαι και τσουτσουριάζει η τρίχα μου!»
«Θυμάμαι, σαν τώρα, που ήμουν  φρακαρισμένη στην Πλατεία Συντάγματος ανάμεσα σε ξαναμμένους εφαψίες διαδηλωτές, με μία λαμπάδα στο χέρι και να κραυγάζω μαζί τους το σύνθημα: “Δώστε την Χούντα στον Λαό!” Αυτό ήταν το αίτημα του Λαού για την “πεσμένη” Χούντα, σε αντίθεση με αυτό  των αφανών αγωνιστών πατριωτών, που ήθελαν η Χούντα να παραδοθεί στην Δικαιοσύνη για τα περαιτέρω. Παλιά η ιστορία της μη σύγκλισης απόψεων των “αγανακτισμένων” της κάθε εποχής. Φυσικά, όπως, όλοι ξέρουμε μετά την καταδίκη της από την Δικαιοσύνη το επταετές έγκλημα της χαρακτηρίστηκε “στιγμιαίο”,για να μας βγάζει, κάθε τρεις και λίγο, κοροϊδευτικά την γλώσσα του έξω  ο κ. Στυλιανός Παττακός από τα διάφορα ιδιωτικά κανάλια, ακόμη μέχρι και σήμερα».
«Ας είναι, εμείς ως λαός δεν κρατάμε κακίες μέσα μας. Απόδειξη, ότι σύσσωμο το ανώνυμο πλήθος – που μετά πήρε προαγωγή κι έγινε “κυρίαρχος Λαός” – τσουβαλιάστηκε στα σαραβαλάκια του και κατευθύνθηκε με σημαίες και κόρνες – και ουχί “με σημαίες και με ταμπούρλα”,όπως έλεγε ο ποιητής σε άλλη περίπτωση – στο Ανατολικό τότε αεροδρόμιο για να παραλάβει τον γαμπρό που θα “αποκαθιστούσε” την κατ΄εξακολούθηση  βιασθείσα Δημοκρατία. Γνωστός και μη εξαιρετέος από την εποχή που την άφησε κι αυτός αμανάτι με την γνωστή μέθοδο “του στρίβειν δια του αρραβώνος”,για μετεκπαίδευση στην κατάσταση “αυτοεξορίας” εις Παρισίους»
«Η εγγλέζικη εμφάνιση  αλά Sir Anthony Eden και η έκφραση αλά Harry Truman: “Boys, pray for me” του πολύφερνου γαμπρού ,με προσγείωσαν σε μια νέα εποχή, που κανένας δεν τόλμησε να την πει με το όνομα της:  Γ΄Ελληνική Δημοκρατία, ίσως κι από ντροπή, και όλοι την φωνάζουμε μέχρι σήμερα με το χαϊδευτικό της: Μεταπολίτευση. Ή μήπως, Μεταλήστευση;»
«Αυτό, όμως είναι ένα άλλο κεφάλαιο, που θα πρέπει να με απασχολήσει ιδιαίτερα» σκέφτηκε η γνωστή μας Μαντάμ Φουκαρώ, μην κάνοντας καμία κίνηση για την παρασκευή του κέϊκ καρότου.
 

The day after ...

The day after,  τα μελτέμια καλά κρατούν. Φροντίζουν να κρατιέται ο ορίζοντας καθαρός. Αντίθετα, με τον άλλο, τον πολιτικό, που χρήζει δραστικών μέτρων, για να απαλλαγεί από την ρύπανση που προκαλούν  οι αναθυμιάσεις  του αρρωστημένου μικροκομματισμού της μεταπολίτευσης.

The day after, το αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης μπορεί να χαρακτηριστεί σε ελεύθερη απόδοση με τον τίτλο του γιουροβιζιονικού άσματος: «Λίγο κρασί, λίγη θάλασσα και το αγόρι μου»!

The day after, βρίσκει  αρκετούς  Έλληνες  (πτωχούς τω χρήματι, αλλά με πλούσια αποθέματα χιούμορ) με ζωγραφισμένο, ακόμη, στο στόμα τους το ειρωνικό ανθυπομειδίαμα, όπως αυτό της Χιώτισσας Κόρης (φωτό) από τα χτεσινά εκλογικά καραγκιοζιλίκια.

The day after,  διαπιστώσαμε για μια ακόμη φορά ότι ο Έλληνας ψηφοφόρος προτιμά την light μορφή της Αριστεράς.  Τον ΣΥΡΙΖΑ με τα 2% λιπαρά, την ΔΗΜΑΡ με τα 0%, εγκαταλείποντας το “full fat” ΚΚΕ στα ράφια της  πολιτικής υπεραγοράς.  Έγινε και ο Έλληνας fitness victim μετά την ένταξη του στο life style!

The day after, μας μένει ως ανάμνηση το αυτογκόλ  του εκλογικού σώματος  με την ψήφο του καθώς και η ανούσια λογόρροια τόσον των υποψηφίων όσο και των δημοσιογράφων στα τηλεοπτικά πάνελ των εκλογών.

The day after, παρατηρούμε το δράμα του κ. Γ. Καρατζαφέρη  που έμεινε χέρι-χέρι με τις χούφτες του. Και αυτό του κραταιού πράσινου κινήματος που έμεινε η σκιά του εαυτού του (σκέτη φωτοτυπία!)

The day after, μένει ακόμη χαραγμένη στα μάτια μας η εικόνα των τριών «κυρίων» (εκπροσώπων της Λαϊκής Δεξιάς ή ακροδεξιάς, διαλέγετε και παίρνετε) πίσω από το γύψινο όρνεο, που θυμίζει έντονα διαφήμιση συνοικιακού εργαστήριου  γυψοπλαστικής.

The day after,  αναρωτιόμαστε αν έπρεπε να χάσουμε δυο μήνες και να σπαταλήσουμε κάτι δισεκατομμύρια, για δύο εκλογικές αναμετρήσεις μόνο και μόνο για να επιλεγεί στο τέλος   προσωπικότητα κοινής αποδοχής, λόγω «δυσκοιλιότητας» των αρχηγών (;) των κομμάτων.

The day after, θα ξαναζήσουμε τις βίζιτες των πολιτικών στο Προεδρικό Μέγαρο (στην πραγματικότητα έχουν καταντήσει σαν τις επαναλήψεις του «Καφέ της Χαράς στον ΑΝΤ1, ένα πράγμα) τις   εθιμοτυπικές χειραψίες με τον κ. Παπούλια, τα prêt a porter χαμόγελα προς τους φωτορεπόρτες και την υπόδειξη προς τον επισκέπτη του πολύ γνωστού μας δερμάτινου καναπέ. Καλημέρα θλίψη!

The day after, ο «αντι-μνημονιακός» αγώνας τώρα δικαιώνεται,  με την  συμφωνία των κ.κ Σαμαρά-Βενιζέλου για σχηματισμό κυβέρνησης!!!

The day after and after and … οι HELLENES ακόμη τρίβουν και (κατά πως φαίνεται) ακόμη θα τρίβουν στο Βιλα-μπάχαλο, μήπως και φύγουν οι «λίγδες».  Καλή Τύχη σε όλους μας.

Υποθήκες της Ιστορίας

Συνδρομή στην Ιστορία

Στην  Εκκλησία, στο Βουλευτήριο, στην Πνύκα,
πουλούν κι αγοράζουν. Απλωμένες πραμάτειες
απάνω στο χώμα που άγιασε το αίμα
του Παιδιού με την Φυσαρμόνικα.
Παγιδευμένο σέρνουνε, προπηλακίζουν, σπρώχνουν
γδύνουν από τη μοίρα του το κορμί της Ελλάδας
οι μεταπράτες.
                              Γραμματείς, Φαρισαίοι
Αυλικοί και Αλλότριοι
που μυρίζουν πετρέλαιο κ’ αίμα καμένων
βρεφών και γερόντων, ρυπαίνουν αυτόν
τον αιώνιο τύμβο, αυτόν το σταυρό -
πουλούν κι αγοράζουν. Στήνουν
παγίδες στον άγγελο της Ειρήνης,
στην Άπτερη Νίκη, αντιστρέφουν το νόμο,
απατούν τον περιούσιο λαό της οδύνης,
εκπορνεύουν την αρετή κι αν εσύ
αποστρέψεις το πρόσωπο, τότε δεν είσαι
ποιητής ή πολίτης αλλά ύποπτος όπως
η Αντιγόνη κ’ οι νόμοι της.
                                                    Αλλά πως
ν’ αρνηθεί κανείς την αλήθεια,
την τιμή να τιμήσει τη γη που στο γάλα
και στο φως της οφείλει την καρδιά
και το πνεύμα του; Πώς να σιωπήσεις
ή να πεις ψέματα όταν γνωρίζεις
πως σε ανακρίνει η ιστορία;
                                                       Οργή
αναθρώσκουν τα πάτρια κόκκαλα.
Τι γυρεύουν αυτοί μες στο χώρο της εύνοιας
των θεών; Πως μπορούν αυτοί νάχουν του ήλιου
τους υπηκόους υπηκόους; Ας τους δείξουμε πως
όλα αυτά τα ομιλούντα απολλώνια βουνά
κι όλα αυτά τα μνημεία κι’  αυτές οι κολώνες,
όπου ακούγεται ο ήλιος ρέοντας μες
στις γλυπτές τους πτυχές, δεν έμειναν μόνα τους.

*ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ: ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Προεκλογική κομματική κουζίνα

Σήμερα, παραμονή εκλογών, η παρούσα ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης θα σας προσφέρει μία εύκολη και ανέξοδη συνταγή για «Έθνος soufflé».
Τρώγεται κατά παράδοση εκάστη προεκλογική περίοδο. Όπως είναι φυσικό τα υλικά και ο τρόπος παρασκευής του διαφέρει από  κομματική κουζίνα σε κομματική κουζίνα.
Στην προκειμένη περίπτωση θα ακολουθήσουμε τη συνταγή του κόμματος των νεοφιλελευθέρων, στο οποίον όπως πολύ καλώς γνωρίζεται όλοι, ηγείται ο κ. Αντώνης Σαμαράς.

ΥΛΙΚΑ & ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ:

Σε ένα πυρίμαχο σκεύος, κατά προτίμηση διαφανές, για να έχουμε και την οπτική ικανοποίηση, τοποθετούμε τα κάτωθι υλικά με απόλυτη ακρίβεια στη σειρά, για να μη μας «κάτσει» το “soufflé” και πάει χαμένος ο κόπος:
1.-Μία στρώση αρχαίων ημών προγόνων (φιλοσόφων, ποιητών, στρατηλατών κ.λ.π.)
2.-Μία στρώση από βυζαντινή μεγαλοπρέπεια, με μία πρέζα μεγαλοϊδεατισμού (Ναός της του Θεού Σοφίας).
3.-Μία στρώση από κανα  δυο ήρωες του 1821 (αποφεύγουμε να χρησιμοποιήσουμε περισσότερους, για να μη βαρύνουμε το παρασκεύασμα και μας κάτσει στο στομάχι σαν μπαρουτόβολο).
4.-Μία στρώση από εθνάρχες (για την ακρίβεια δύο όλοι κι όλοι, ο Ελευθέριος Βενιζέλος  και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.(Από τον δεύτερο εθνάρχη προσθέτουμε λίγο παραπάνω), και
5.-Μία στρώση  προσωπικοτήτων των γραμμάτων, των τεχνών, και εκπροσώπων του ελληνικού διαφωτισμού (για μεγαλύτερη νοστιμιά μπορείτε να προσθέσετε κι ολίγον από βραβείο Νόμπελ).
Τέλος, σκεπάζουμε το όλο περιεχόμενο, περιχύνοντάς το με μία ελαφριά «μπεσαμέλ λαϊκισμού»!

Θα σας παρακαλούσα να δώσετε μεγάλη προσοχή στο ψήσιμο, διότι πολλές φορές  αυτό ειδικά το soufflé καταλήγει σε αποτυχία.
Πάντως η  παρούσα ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, σας εύχεται καλή επιτυχία και καλή σας όρεξη!