Απώλεια του μέτρου ή ανάγκη επιβεβαίωσης;

Και να θέλει κανείς «να πάρει τα μάτια του από πάνω του»* είναι αδύνατον.
Δεν έχει μείνει έντυπο για έντυπο (εφημερίδες, φυλλάδες, tabloid, περιοδικά ποικίλης άχρηστης , ως συνήθως, ύλης και ότι άλλο έντυπο κρέμεται από τα μανταλάκια ) που να μην απεικονίζει τον Ριχάρδο τον Γ, κατά κόσμο κ. Κέβιν Σπέϊσι, σε τέτοιο βαθμό που «καταντά το κάθε έντυπο πια σαν άλλο έντυπο να μη μοιάζει», παραφράζοντας τον Αλεξανδρινό Ποιητή.
Άσε πια τις δηλώσεις του επιχειρηματικού κόσμου (ξενοδόχοι, επιχειρηματίες, ταβερνιάρηδες) της περιοχής για το σπουδαίο καλλιτεχνικό (ή μήπως οικονομικό;) γεγονός της Επιδαύρου.
Τέτοια επαρχιώτικη αντιμετώπιση μιας παράστασης (που ακόμη δεν την είδαμε, γράφουμε ότι θέλουμε), μόνο στη βαλκανική Ελλάδα θα μπορούσε να συμβεί, όπως και συμβαίνει, άλλωστε.
Με το ενδιαφέρον να εξαντλείται στην εμφάνιση και μόνο του πολύ καλού Αμερικανού ηθοποιού και καλλιτεχνικού διευθυντή του OLD VIC κ. Κέβιν Σπέϊσι , κοντεύουμε να από-στερήσουμε τη λάμψη που εκπέμπει το ωραιότερο αρχαίο θέατρο του κόσμου, ακόμη και να βάλουμε σε δεύτερη μοίρα το έργο του Σαίξπηρ.
Λίγη υπομονή μέχρι την παράσταση και λιγότερη υπερβολή στις εκδηλώσεις και τις δηλώσεις νομίζω ότι δεν θα προκαλέσουν αρνητικές επιπτώσεις στην παρουσίαση του έργου.
Εξάλλου, από το 1955 τα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου που έγιναν επίσημοι θεσμοί στην Ελλάδα, οι θεατρόφιλοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν εκατοντάδες αξιόλογες θεατρικές παραστάσεις (ξένου κι ελληνικού ρεπερτορίου, αναβιώσεις αρχαίου δράματος και αττικής κωμωδίας, σαιξπηρικές παραστάσεις κ.α) καθώς και μουσικά και χορευτικά δρώμενα.
Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια τέτοια προβολή των Φεστιβάλ Αθηνών κι Επιδαύρου, αγνοώντας σε βαθμό σκανδάλου την προηγούμενη πορεία του στο χρόνο, που μου φέρνει στο νου την παροιμία: «Άλλη καμιά δε γέννησε μόνο η Μαριώ τον Γιάννη»!

*"Είναι δύσκολο να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του όποτε βρίσκεται επάνω στη σκηνή" "THE GUARDIAN"
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ/ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Κυριακή 27 Ιουλίου 2011. ΛΟΥΙΖΑΣ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ, "Με καμπούρα και λοξή περπατησιά"

Οι τρεις μέρες που "συγκλόνισαν" τη χώρα

Το από καιρό αποσυρμένο τραίνο του ΠΑΣΟΚ

Η επικεφαλίδα της παρούσας ανάρτησης θα μπορούσε να σταθεί, σαν τίτλος, μόνον στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, τα οποία ως γνωστό πετάνε τη σκούφια τους για εντυπωσιασμό και καλλιέργεια φοβικού κλίματος στους ανοχύρωτους τηλεθεατές
Γιατί στην πραγματικότητα όλα αυτά τα απίθανα πολιτικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά το τριήμερο 15 – 17 Ιουνίου με τις δραματικές κορώνες περί «ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων» - «μπούρδεεεες», που θα έλεγε και η αλησμόνητη Σαπφώ Νοταρά – απλώς, κατάφεραν να μετατοπίσουν τον άξονα της όποιας σοβαρότητας διακρίνει τα πολιτικά πράγματα στο πεδίο της γελοιότητας.
Εκφράσεις όπως: «κρίσιμη περίοδος», «ιστορικές στιγμές», «εθνική ευθύνη» και ειδικά εκείνο το ανεκδιήγητο τσιτάτο «περί της στάσης ή μη στο ύψος των περιστάσεων», από τη μια στιγμή στην άλλη κατέληξαν σαν τα «πιο μικρά ανέκδοτα».
Το μόνο αρνητικό στην όλη ιστορία είναι το ότι, η ελληνική κοινωνία χωμένη βαθιά μέσα στην «κατάθλιψη» της, λόγω της οικονομικής κρίσης και του πολιτικού χάους, δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει στη σωστή της διάσταση – την χιουμοριστική, εννοώ – την χρεωκοπία του πολιτικού συστήματος ακόμη και στη διαχείριση της επικοινωνιακής πολιτικής του.
Φυσικά, όσα συνέβησαν μέσα στο εν λόγω τριήμερο, ήταν αναμενόμενα από καιρό.
Συγκεκριμένα από την ημέρα – περίπου πριν ένα μήνα – που μπήκε σε εφαρμογή η «επιχείρηση τρομοκράτησης κι εκβιασμού» της κοινής γνώμης। Πιστεύω, πως όλοι θυμόμαστε – γιατί είμαστε και λίγο «λωτοφάγοι» εμείς οι Έλληνες – τις συντονισμένες προσπάθειες των βασικών πρωταγωνιστών όλης αυτής της «επιχείρησης», (υπουργοί, μία κοινοτική επίτροπος, εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κατεστημένου, κάποιοι εκδότες και καναλάρχες ακόμη και ιεράρχες)!
Κι έτσι, αισίως, φτάσαμε στο τριήμερο των «καταιγιστικών πολιτικών εξελίξεων», στο οποίο εγώ προσωπικά έμαθα αρκετά νέα πράγματα, τα οποία μεταξύ μας, δεν μπορούσα καν να φανταστώ.
Την πρώτη μέρα, διαπίστωσα ότι ένας πρωθυπουργός μπορεί να υποβάλλει την παραίτηση του, (έστω και στο κουβεντιαστό από χαλασμένο τηλέφωνο, όπως απεδείχθει εκ των υστέρων), όχι στον Ανώτατο Άρχοντα, αλλά στον αρχηγό της Αξιωματικής αντιπολίτευσης και μέσα σε λίγες ώρες να διαβουλεύεται με τους στενούς του συνεργάτες για να προχωρήσει σε «ευρύ» ανασχηματισμό. Το χαλασμένο τηλέφωνο που λέγαμε!
Όχι, βέβαια, ότι» έχασε η Βενετιά βελόνι» με το ναυάγιο της κυβέρνησης συνεργασίας ΠΑΣΟΚ – Ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, πάρα πολλά πέφτουν σε μια κυβέρνηση δύο κόμματα εξουσίας, με αποτυχημένες οικονομικές πολιτικές.
Την επομένη ημέρα, κατά τη διάρκεια της πολύωρης audition για την συγκρότηση του νέου κυβερνητικού σχήματος, «κάποιοι» επιχειρώντας να δώσουν έναν πιο δραματικό τόνο στις «ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις», έκαναν λόγω «για ξένα και ντόπια κέντρα αποφάσεων που προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα με τη γνωστή πολιτική μέθοδο της αποστασίας».
Από κει και πέρα, προκειμένου ο κάθε σώφρων πολίτης να γλιτώσει από τη «ζώνη του λυκόφωτος, καταφεύγει στο εναλλακτικό δελτίο του ΣΤΑΡ, στις «οικογενειακές ιστορίες» του ΑΛΦΑ και για 365 φορά στο «Καφέ της Χαράς» στον ΑΝΤ1!
Τέλος, την Τρίτην ημέρα – κατά τας γραφάς – η χώρα απέκτησε έναν «μυν» - an all brand new government – μετά από αρκετές ώρες κατά τις οποίες «ώδινεν όρος», εξαντλώντας έτι περαιτέρω την υπομονή μας και την ανοχή μας.

Μια χώρα σε μόνιμο ρόλο Drama Queen

Για να καταστεί κάποιος «πολιτικά αισιόδοξος» στις μέρες μας, πρέπει να πιστεύει σε μια γενικότερη ανατροπή, η οποία βέβαια, δεν μπορεί να προκύψει και πολύ περισσότερο να παγιωθεί ούτε με τον αυταρχισμό της εξουσίας – εννοώ την κυβερνητική παράταξη – ούτε με την ανευθυνότητα σύμπασας της αντιπολίτευσης, ούτε με τη σύμπραξη των, φίλα προσκείμενων προς την εκάστοτε εξουσία – για τους προφανείς λόγους που όλοι γνωρίζουμε λίγο-πολύ - Μαζικών Μέσω Ενημέρωσης, στην επιχείρηση: “ Experiment in terror” και, φυσικά, ούτε με τις οχλοκρατικές εκδηλώσεις – περιλαμβανομένων όλων των τάξεων, ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου - έστω κι αν αυτές εμφορούνται από τις αγνότερες των προθέσεων.
Με το πολύ βολικό επιχείρημα ότι η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα – εκτός κι αν θεωρούμε ακόμη και τις κατά καιρούς βίαιες εξόδους, (συνταγματικές εκτροπές), από αυτά τα αδιέξοδα σαν έμμεσες λύσεις – την αποφυγή της ρίψης βάρους στην παιδεία – άλλο πράγμα ο πολιτισμός, ο οποίος είναι το βασικό επακόλουθο της παιδείας – και τη συστηματική αποφυγή καλλιέργειας της κριτικής σκέψης του πολίτη, οδηγήθηκε η σημερινή κατάσταση στο σημείο ΜΗΔΕΝ.
Είχαμε, όλο το χρόνο εδώ κι 190 χρόνια να το προσπαθήσουμε και να το καταφέρουμε.
Δυστυχώς, " πήραμε τη ζωή μας λάθος" όπως λέει και ο ποιητής και δημιουργήσαμε μία χώρα σε ρόλο Drama Queen, που δεν υποφέρει απλά από χρόνιες κρίσεις, αλλά είναι η ίδια φορέας της ΚΡΙΣΗΣ.

Ψάρεμα σε θολά νερά

«Βγήκε η βαρκούλα, βγήκε η βαρκούλα της ψαρούς, (Maria Damanaki, European Commissioner for Maritime Affairs & Fisheries), από το περιγιάλι, (δις), κι έριξε παραγάδι …».

Τι παραγάδι, δηλαδή; Ψάρεμα με δυναμίτη, (Μνημόνιο ή χρεοκοπία κι έξοδος από το ευρώ!), ήταν αυτό!

Αν δεν με απατά η μνήμη μου, κάτι τέτοιο δεν είχε δημοσιεύσει και το γερμανικό περιοδικό Spiegel, πριν μερικές μέρες, το δημοσίευμα του οποίου προκάλεσε τη μήνιν της κυβέρνησης και την επέμβαση του εισαγγελέα;

Αλήθεια τι απέγινε με αυτήν την εισαγγελική έρευνα; Μηνύθηκε τελικά το εν λόγω περιοδικό;

Λυπάμαι, ειλικρινά, για τις τόσες πολλές ερωτήσεις, αλλά, επειδή ως γνωστόν η παρούσα κυβέρνηση διαθέτει το αδιαμφισβήτητο ταλέντο στη δημιουργία και τη διατήρηση πάσης φύσεως εκκρεμοτήτων, είναι αδύνατον, σε ένα επιβαρυμένο με τόσα πολλά και ποικίλα προβλήματα πολίτη, να παρακολουθεί την εξέλιξη ή την περαίωση τους.

Θετικές εξελίξεις στο μέτωπο της οικονομικής κρίσης

Πανελλήνια ανακούφιση μετά την ανεύρεση των χρημάτων, τα οποία είχε εντοπίσει προεκλογικά ο σημερινός πρωθυπουργός και στη συνέχεια εξαφανίστηκαν, ως δια μαγείας, δημιουργώντας ένα τεράστιο ερωτηματικό – «μα που πήγαν τα λεφτά;» - στους υπουργούς της κυβέρνησης και προκαλώντας τεράστιο δημοσιονομικό πρόβλημα στη χώρα.

Τα εν λόγω χρήματα ανευρέθησαν –εντελώς συμπτωματικά – στο περιστύλιο του Μεγάρου Ζαππείου, κατά τη διάρκεια παρουσίασης, από τον πρόεδρο της Ν.Δ., του οικονομικού προγράμματος του κόμματος, “Ζάππειο 2”!

Η δημιουργία ελαφριάς εσάνς προεκλογικού αρώματος από τον λόγο του κ. Α. Σαμαρά, προκάλεσε ευχάριστη διάθεση στην «αγορά» και στους χαμηλοσυνταξιούχους!

Μετά από αυτές τις ραγδαίες εξελίξεις, οι πολιτικοί αναλυτές χαρακτηρίζουν την πορεία, (Συγγρού – Ζάππειο), του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ως απολύτως θετική.