Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

Παιδικές απορίες.




Χτες η δασκάλα μου, μου είπε ότι ήμουνα εκτός θέματος, γιατί, λέει, ότι αυτούς που περιέγραψα στην έκθεση μου, δεν είναι μασκαράδες, αλλά  βουλευτές.

Κι εγώ της απάντησα, ότι αυτούς αποκαλούνε ο μπαμπάς και η μαμά μου μασκαράδες, κάθε φορά που τους βλέπουν στα παράθυρα της τηλεόρασης.

"Κολομπίνες" τους ανεβάζουν, "παλιάτσους" τους κατεβάζουν. Κάποιους, μάλιστα, που φαίνονται πιο σοβαροί από τους υπόλοιπους, μόλις τους δουν στην τηλεόραση αρχίζουν να τους φασκελώνουν – μάλιστα η μαμά βγάζει και τις παντόφλες, για να τους μουτζώσει και με τα πόδια – και να τους φτύνουν, φωνάζοντας «φτου σας βρε παλιοκλέφτες».

Λένε και άλλα πολλά οι γονείς μου γι αυτούς, που δεν μπορώ να τα πω στη δασκάλα, γιατί φοβάμαι, πως θα μας αποβάλλει οικογενειακώς από το σχολείο.

Όταν μίλησα στον μπαμπά για την παρατήρηση της Κυρίας, μου φώναξε πολύ νευριασμένος : «Να πεις σε αυτήν την κλώσσα να πάει να πηδηχτεί».

Τώρα πάλι τι μπέρδεμα είναι και αυτό; Δηλαδή και η μαμά μου που ντύνεται σαν τη δασκάλα είναι και αυτή μασκαρεμένη κλώσσα. Και τι δουλειά έχει η απόκρια με το πήδημα;

Φοβάμαι, πως ο μπαμπάς έχει μπερδέψει τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις μας. Βέβαια, έτσι πειραγμένα που είναι τα νεύρα του – από κάτι που το λέει “κωλομνημόνιο” που να τολμήσεις να του πεις ότι την αποκριά γλεντάμε και τα΄Αγιαννιού πηδάμε.

Να κάτι τέτοια μπερδέματα σκαρώνουν οι γονείς στα παιδιά τους και όταν γίνονται μεγάλα –“ κωλοέλληνες” τους λέει ο μπαμπάς – δεν ξεχωρίζουν τους αληθινούς από τους ψεύτικους μασκαράδες.


Πάντως, ας λέει ότι θέλει η δασκάλα μου. Εγώ δεν πρόκειται να αλλάξω γνώμη για το ποιοι είναι οι πραγματικοί μασκαράδες!